galeria sztukpuk | wydarzenia | galerie | forum-teksty | recenzje | archiwum | linki | kontakt

A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | O | P | R | S | T | U | W | X | Y | Z | Ż

 

andrzej pawłowski - wystawa monograficzna

 

01_fotoportret 02_ekspozycja 03_ekspozycja 04_ekspozycja 05_ekspozycja
06_ekspozycja 07_swinka 08_kompozycja 09_kompozycja 10_genesis

ANDRZEJ PAWŁOWSKI 1925-1986
wystawa monograficzna

Andrzej Pawłowski urodził się 20 lipca 1925 roku w Wadowicach. Ukończył studia w 1950 krakowskiej ASP, na Wydziale Architektury Wnętrz, gdzie zaczął pracę jeszcze jako student. Na początku lat 60.zorganizował przy ASP Wydział Form Przemysłowych, na którym później był profesorem i dziekanem aż do 1986.
Był członkiem-założycielem Grupy Krakowskiej a także Stowarzyszenia Projektantów Form Przemysłowych. Należał do ZPAP i ZPAF, uczestniczył w Międzynarodowej Radzie Stowarzyszeń Wzornictwa Przemysłowego (ICSID).Twórczość Andrzeja Pawłowskiego była wszechstronna. Obejmowała dziedziny tradycyjnie przypisywane do rzeźby, malarstwa i fotografii. Zajmował się również projektowaniem wystaw, aranżacją stałych ekspozycji muzealnych m. in. w Muzeum Historycznym i Muzeum Narodowym w Krakowie. Jego twórcza aktywność jako projektanta obejmowała nie tylko samo projektowanie przedmiotów, ale również jego metodykę i szczegółowe badania naukowe. Projektowanie rozumiał jako oddzielną dyscyplinę zawodową wymagającą odrębnego sposobu kształcenia.
Zmarł w Krakowie 16 lutego 1986 r.
Wystawa w katowickiej Galerii Sztuki Współczesnej ukazuje drogę Andrzeja Pawłowskiego jako artysty. Pierwsze zachowane prace - rzeźba i rysunki pochodzą jeszcze z lat czterdziestych i początku 50. W połowie lat pięćdziesiątych stał się sławny dzięki Kineformom, ruchomym, rzutowanym na ekran projekcjom świetlnym, pokazywanym w teatrze Cricot 2, które następnie zostały sfilmowane. Metodą operowania na papierze fotograficznym światłem bez użycia kamery powstały serie prac Luxogramy I i II (1954, 55), Heliogramy (1956), Mutacje i Somnamy (1959), Zbiory (1972) i Discovery (1984).Inny charakter miały obrazy fotochemiczne powstałe w rezultacie rozcierania i malowania odczynnikami bezpośrednio na papierze: Prolegomena (1962), Ślady gestu (1962-63, przemianowane następnie na Omamy) i ostatni cykl Epitafia II (1984). Jedynie cykl Genesis (1967, pierwotnie nazwany Ręce) powstał przy użyciu klasycznego aparatu z szerokim obiektywem i zrobienie zdjęć własnych dłoni na tle nieba.
Na początku lat 60.artysta sformułował oryginalną ideę formy naturalnie ukształtowanej. Uznał, że kształt powstaje w rezultacie autentycznego procesu uwarunkowanego prawami przyrody, co w świecie natury jest zjawiskiem oczywistym - np. wzrastanie roślin - a co możliwe jest również do uzyskania w warunkach sztucznych, w działaniach, "którymi obciążymy przyrodę". Praktyczną realizacją owej idei w twórczości plastycznej (znalazła ona również wyraz w projektowaniu) było kilka cykli wykonanych w różnych technikach. W malarstwie były to "Formy naturalnie ukształtowane" (1963, 1977) - klasyczne krosna malarskie obciągnięte płótnem pokrytym jednolitą, najczęściej srebrzystą, farbą. Wykorzystanie (ograniczonej) elastyczności płótna pozwoliło, dzięki umieszczeniu pod nim podpórek, na uzyskanie efektu "obrazu-reliefu""Powierzchnie naturalnie ukształtowane" (1965, 66), zrobione w identyczny sposób, jak prace z cyklu "Formy naturalnie ukształtowane" - zostały przyprószone farbą tak, by został podkreślony światłocień. Po usunięciu podpórek i ponownym naciągnięciu na blejtram powstawał obraz będący "iluzją swojego prototypu". Analogiczną metodą zostały zrealizowane prace z cyklu "Epitafia" (1978), tyle że nie były już oprawiane jak obraz.
"Manekiny"(1964) powstały w rezultacie wlewania tężejącego gipsu do formy uszytej z tkaniny. Naprężenie płótna i dodatkowo jego skręcanie dało w efekcie formy adekwatne do klasycznie pojmowanej rzeźby. Tę cechę podkreśla patynowanie. W podobny sposób artysta zrealizował serię rzeźb "Sarkofagi krakowskie"(1975).Metoda, jaką artysta posłużył się w zrobieniu "Szkieletów"(1971, 78), polegała na wypełnieniu sypkim materiałem kieszeni powstałych przez zeszycie dwóch płócien. Masa i objętość uformowały ostateczny kształt reliefów.
Wystawa w Katowicach prezentuje wszystkie cykle dzieł Andrzeja Pawłowskiego: łacznie około 100 prac. Pochodzą one ze zbiorów Rodziny Artysty, Muzeów Narodowych w Krakowie, Wrocławiu i Poznaniu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeów Okręgowych w Koszalinie i w Tarnowie, z kolekcji Teresy i Andrzeja Starmachów w Krakowie i in. zbiorów prywatnych.
W dniu 22 marca odbędzie się o godz.12 towarzyszące wystawie małe serminarium poświęcone Andrzejowi Pawłowskiemu, które poprowadzi profesor Szymon Bojko..
Wystawa po Katowicach będzie zaprezentowana w Muzeum Narodowym we Wrocławiu od 26 kwietnia do 2 czerwca br. a na początku roku 2003 w krakowskiej Galerii Bunkier Sztuki. Kuratorem wystaw jest Jan Trzupek.

 

galeria sztukpuk | wydarzenia | galerie | forum-teksty | recenzje | archiwum | linki | kontakt


Copyright by "SZTUK PUK" 2001 - 2008 Kraków , Ryszard Bobek, Filip Konieczny