Wydarzenia
Kalendarz
Filtruj wedle daty
Kategorie wydarzeń
- Spotkania 0
- Wystawa 49
- Happening / Performance 0
- Promocja 0
- Prelekcja 0
- Konferencja 0
- Pokaz / projekcja 0
- Nieokreślona 0
Wyszykiwanie wydarzeń blisko ciebie
Wydarzenia wedle lat
Sty
16
Opus Recyklum - wystawa mozaiki współczesnej
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 16th Sty, 2026 17:00 - 9th Lut, 2026 10:30 - Europe/Warsaw
Opus Recyklum to nietuzinkowa wystawa wprowadzająca widzów w niszowy świat mozaiki. Ekspozycja pozwala prześledzić cały proces jej powstawania od pierwszych szkiców koncepcyjnych po gotowe realizacje ...
Opus Recyklum to nietuzinkowa wystawa wprowadzająca widzów w niszowy świat mozaiki. Ekspozycja pozwala prześledzić cały proces jej powstawania od pierwszych szkiców koncepcyjnych po gotowe realizacje wykonane w różnych technikach i materiałach. Mozaika ukazuje tu swoje liczne oblicza: od klasycznych tradycji rzymskich i bizantyjskich po świeże, eksperymentalne formy współczesne. Prezentowane prace dowodzą, że mozaika pozostaje żywym i aktualnym medium, oferującym twórczą swobodę, nowoczesną estetykę oraz niezwykłą trwałość, a sam proces jej tworzenia może fascynować i stać się prawdziwą pasją.
Na wystawie zaprezentowane zostaną prace uznanych włoskich artystek: Barbary Liverani i Mariii Amosovej a także studentów Wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, Agnieszki Kwiatkowskiej oraz uczestników warsztatów mozaikowych zrealizowanych w ramach Kuźni Projektów 2025 w Centrum Kultury Agora. Wydarzenie stanowi podsumowanie działań edukacyjnych Aliny Baikovej, kuratorki wystawy, od lat zaangażowanej w popularyzację mozaiki poprzez projekty takie jak „Mozaika Dostępna” czy „Dzieła Złożone”. Swoją wiedzę, doświadczenie i miłość do tego medium artystka przywiozła ze Spilimbergo we Włoszech, gdzie tworzyła i prezentowała własne kompozycje.
16 stycznia 2026 - wernisaż
Galeria CK Agora, godz. 17.00, wstęp wolny
Wystawa potrwa do 1 lutego 2026
Na wystawie zaprezentowane zostaną prace uznanych włoskich artystek: Barbary Liverani i Mariii Amosovej a także studentów Wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, Agnieszki Kwiatkowskiej oraz uczestników warsztatów mozaikowych zrealizowanych w ramach Kuźni Projektów 2025 w Centrum Kultury Agora. Wydarzenie stanowi podsumowanie działań edukacyjnych Aliny Baikovej, kuratorki wystawy, od lat zaangażowanej w popularyzację mozaiki poprzez projekty takie jak „Mozaika Dostępna” czy „Dzieła Złożone”. Swoją wiedzę, doświadczenie i miłość do tego medium artystka przywiozła ze Spilimbergo we Włoszech, gdzie tworzyła i prezentowała własne kompozycje.
16 stycznia 2026 - wernisaż
Galeria CK Agora, godz. 17.00, wstęp wolny
Wystawa potrwa do 1 lutego 2026
- Centrum Kultury Agora
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Sty
22
Bohaterowie Współczesnej Melancholii - wystawa malarstwa Miriam Pawlęgi
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 22nd Sty, 2026 12:00 - 15th Lut, 2026 12:30 - UTC
Wystawa prezentująca cykl prac Miriam Pawlęgi, artystki multimedialnej oraz malarki.
Podejmuje ona temat współczesnej kondycji wewnętrznej człowieka, a także jego własnej mitologii, którą zmuszony j...
Wystawa prezentująca cykl prac Miriam Pawlęgi, artystki multimedialnej oraz malarki.
Podejmuje ona temat współczesnej kondycji wewnętrznej człowieka, a także jego własnej mitologii, którą zmuszony jest tworzyć, pozbawiony moralnych przewodników,
które malarka uznaje za uległe banalizacji poprzez nadmiar medialnych obrazów.
Prace malarskie eksplorują problem wielowarstwowości tożsamości – jej rozproszenia, przemiany i nieustannego procesu konstruowania siebie. Punktem wyjścia jest wewnętrzny konflikt – zderzenie sprzecznych aspektów osobowości, emocji i potrzeb, które współistnieją
w każdym z nas oraz masek, które przyjmujemy w życiu codziennym.
Prezentowane obrazy przedstawiają postacie – multiplikowane i zestawiane ze sobą, scalone fragmentami ciała. Każdy obraz funkcjonuje jak odrębna etiuda, odsłaniająca różne konflikty intrapersonalne. To pole walki, które istnieje w obrębie jednostki.
Inspirację dla artystki stanowią psychologia osobowości, teoria tożsamości i mechanizmy emocji. Analizuje, w jaki sposób kolejne maski nie ukrywają „ja”, lecz są jego kolejnymi definicjami, powstającymi w wyniku wewnętrznych napięć.
To opowieść o wielości, niejednoznaczności i poszukiwaniu siebie w świecie, w którym jedyną istniejącą mitologią staje się mit własnego istnienia.
Miriam Pawlęga:
Urodzona w 1993 roku w Bystrzycy Kłodzkiej, studentka IV roku malarstwa na Wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta. Producentka wystaw w Galerii i Pracowni ArtBrut.
Działa głównie w obszarze malarstwa i multimediów, posługując się imponującym warsztatem,
w którym wirtuozersko przechodzi od realizmu do surrealizmu. Miriam porusza na płótnie tematy emocjonalne oraz wewnętrzne rozterki, wykorzystując moc koloru, obok którego nie da się przejść obojętnie. Często sięga po klasyczny autoportret w niecodziennej scenerii. Interesuje ją praca
z osobami z niepełnosprawnością intelektualną, z czym wiąże swoje najbliższe plany zawodowe.
22 stycznia 2026, wernisaż
Hol CK Agora, godz. 18.00, wstęp wolny
Wystawa potrwa do 15 lutego 2026
Podejmuje ona temat współczesnej kondycji wewnętrznej człowieka, a także jego własnej mitologii, którą zmuszony jest tworzyć, pozbawiony moralnych przewodników,
które malarka uznaje za uległe banalizacji poprzez nadmiar medialnych obrazów.
Prace malarskie eksplorują problem wielowarstwowości tożsamości – jej rozproszenia, przemiany i nieustannego procesu konstruowania siebie. Punktem wyjścia jest wewnętrzny konflikt – zderzenie sprzecznych aspektów osobowości, emocji i potrzeb, które współistnieją
w każdym z nas oraz masek, które przyjmujemy w życiu codziennym.
Prezentowane obrazy przedstawiają postacie – multiplikowane i zestawiane ze sobą, scalone fragmentami ciała. Każdy obraz funkcjonuje jak odrębna etiuda, odsłaniająca różne konflikty intrapersonalne. To pole walki, które istnieje w obrębie jednostki.
Inspirację dla artystki stanowią psychologia osobowości, teoria tożsamości i mechanizmy emocji. Analizuje, w jaki sposób kolejne maski nie ukrywają „ja”, lecz są jego kolejnymi definicjami, powstającymi w wyniku wewnętrznych napięć.
To opowieść o wielości, niejednoznaczności i poszukiwaniu siebie w świecie, w którym jedyną istniejącą mitologią staje się mit własnego istnienia.
Miriam Pawlęga:
Urodzona w 1993 roku w Bystrzycy Kłodzkiej, studentka IV roku malarstwa na Wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta. Producentka wystaw w Galerii i Pracowni ArtBrut.
Działa głównie w obszarze malarstwa i multimediów, posługując się imponującym warsztatem,
w którym wirtuozersko przechodzi od realizmu do surrealizmu. Miriam porusza na płótnie tematy emocjonalne oraz wewnętrzne rozterki, wykorzystując moc koloru, obok którego nie da się przejść obojętnie. Często sięga po klasyczny autoportret w niecodziennej scenerii. Interesuje ją praca
z osobami z niepełnosprawnością intelektualną, z czym wiąże swoje najbliższe plany zawodowe.
22 stycznia 2026, wernisaż
Hol CK Agora, godz. 18.00, wstęp wolny
Wystawa potrwa do 15 lutego 2026
- Centrum Kultury Agora
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Lut
13
JELEŃ ALBINOS. W kręgu sztuki art brut
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 13th Lut, 2026 00:00 - 7th Mar, 2026 00:00
WYSTAWA: JELEŃ ALBINOS. W kręgu sztuki art brut
CZAS TRWANIA: 13.02 – 07.03.2026
WERNISAŻ: 13.02.2026 r., godz. 18.00
MIEJSCE: Stacja Badawcza OUTSIDER art
ADRES: ul. Kalwaryjska 29, 30-504 Krakó...
WYSTAWA: JELEŃ ALBINOS. W kręgu sztuki art brut
CZAS TRWANIA: 13.02 – 07.03.2026
WERNISAŻ: 13.02.2026 r., godz. 18.00
MIEJSCE: Stacja Badawcza OUTSIDER art
ADRES: ul. Kalwaryjska 29, 30-504 Kraków
Jeleń Albinos. W kręgu sztuki art brut, to tytuł wystawy zorganizowanej w galerii Stacja Badawcza OUTSIDER art, placówce Stowarzyszenia Psychiatria i Sztuka im. dr. Andrzeja Kowala. Prezentowane prace wykonane zostały przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej mieszczącego się na terenie Szpitala Klinicznego im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie. WTZ swą działalność datuje od roku 1996. Jest miejscem rehabilitacji społecznej i zawodowej przeznaczonym dla osób zaburzonych psychicznie. W pracowni plastycznej pacjenci zachęcani przez artystkę i terapeutkę panią Annę Mazur do swobodnego malowania i rysowania doświadczają spotkań ze sztuką - medium samopoznania i zmiany, środka wsparcia i rehabilitacji. Język wizualny pozwala im na wyrażanie myśli i uczuć, na radzenie sobie z chorobą, ze stresem, z depresją, ze złożonymi problemami życia codziennego.
Wśród wyróżniających się twórców na uwagę zasługuje RUSŁAN WAFIN urodzony w Uzbekistanie, który do pracowni trafił 17 lat temu. Różnorodne wątki tematyczne prac plastycznych ujawniają bogactwo jego niezwykłej wyobraźni. Tworzy cyklami, aż do wyczerpania tematu - cykl bajek, cykl fantastycznych zwierząt, cykl Superbohaterów, czy najbardziej osobiste cykle powstające w momentach nasilonych objawów chorobowych. Pojawiają się wtedy tematy związane z kosmosem, przestrzenie zaludnione istotami fantastycznymi, dobre anioły, postaci świętych z którymi autor jest w ciągłym kontakcie. Nieskrępowana, emocjonalna twórczość pomaga mu oswoić ten nieziemski świat i zaakceptować go. Częstym motywem jest czarna dziura, kanał łączności, symbol przejścia między światem wyimaginowanym, a światem rzeczywistym. Z ciekawością dziecka lubi rozmawiać o tym co rysuje, próbuje nieustannie znaleźć właściwe słowa dla swoich myśli i przeżyć. Z ogromną szczerością i pasją opisuje swój świat. Jego realizacje charakteryzuje wrażliwa, ekspresyjna kreska, intensywne i żywiołowe zestawienia kolorystyczne. Jest laureatem i zdobywcą wielu nagród w konkursach sztuki art brut. Terapia sztuką jest dla tego artysty przede wszystkim budowaniem i wzmacnianiem własnej wartości.
Na wystawie prezentowane są również ekspresyjne, niezwykle kolorowe prace EWY TARAS. Kiedy mówi do terapeutki: „Człowiek, Pani Aniu jest nieokiełznany, ma nieokiełznaną duszę, próbuję to narysować, patrzę na niego, chcę oddać charakter i szacunek dla tej osoby..” ujawnia tymi słowami swój niespokojny, emocjonalny sposób bycia. Ma przy tym podejście badacza, studiuje kreskę, światłocień, sprawdza swoje możliwości. Bada też możliwości narzędzi, którymi się posługuje (pastel, ołówek, węgiel). Innego dnia zauważa nagle osoby z pracowni wyczula się na nie. Wtedy kreska jest uważniejsza, bardziej precyzyjna, skupia się na szczegółach i cechach charakterystycznych portretowanej osoby. Tworzy portret psychologiczny.
Trzeci autor to ŁUKASZ SROCZYK, którego można nazwać czułym obserwatorem natury. Interesuje się światem zwierząt, jest pasjonatem filmów przyrodniczych. Jego przygoda ze sztuką rozwijała się powoli. Najwięcej przyjemności twórczej odnalazł w technice suchej pasteli, technice wymagającej, ale pozwalającej uzyskiwać ciepłą miękkość kreski. Jego kompozycje są dokładnie przemyślane i konsekwentne. Teraz są to zwierzęta, przyjaciele człowieka, ale też dzikie, żyjące na wolności. Wcześniej powstał cykl mitologiczny, Cyklopy, Meduzy, Harpie. Skupiony na sobie rysuje spontanicznie, intuicyjnie, najchętniej do muzyki, która go inspiruje, jej rytm i tempo dodają pracom energii. Poprzez twórczość plastyczną poznaje różnorodność swoich stanów emocjonalnych, uczy się siebie - muzyka zaś wyzwala ekspresję, nadaje kształt przeżyciom.
CZAS TRWANIA: 13.02 – 07.03.2026
WERNISAŻ: 13.02.2026 r., godz. 18.00
MIEJSCE: Stacja Badawcza OUTSIDER art
ADRES: ul. Kalwaryjska 29, 30-504 Kraków
Jeleń Albinos. W kręgu sztuki art brut, to tytuł wystawy zorganizowanej w galerii Stacja Badawcza OUTSIDER art, placówce Stowarzyszenia Psychiatria i Sztuka im. dr. Andrzeja Kowala. Prezentowane prace wykonane zostały przez uczestników Warsztatu Terapii Zajęciowej mieszczącego się na terenie Szpitala Klinicznego im. dra Józefa Babińskiego w Krakowie. WTZ swą działalność datuje od roku 1996. Jest miejscem rehabilitacji społecznej i zawodowej przeznaczonym dla osób zaburzonych psychicznie. W pracowni plastycznej pacjenci zachęcani przez artystkę i terapeutkę panią Annę Mazur do swobodnego malowania i rysowania doświadczają spotkań ze sztuką - medium samopoznania i zmiany, środka wsparcia i rehabilitacji. Język wizualny pozwala im na wyrażanie myśli i uczuć, na radzenie sobie z chorobą, ze stresem, z depresją, ze złożonymi problemami życia codziennego.
Wśród wyróżniających się twórców na uwagę zasługuje RUSŁAN WAFIN urodzony w Uzbekistanie, który do pracowni trafił 17 lat temu. Różnorodne wątki tematyczne prac plastycznych ujawniają bogactwo jego niezwykłej wyobraźni. Tworzy cyklami, aż do wyczerpania tematu - cykl bajek, cykl fantastycznych zwierząt, cykl Superbohaterów, czy najbardziej osobiste cykle powstające w momentach nasilonych objawów chorobowych. Pojawiają się wtedy tematy związane z kosmosem, przestrzenie zaludnione istotami fantastycznymi, dobre anioły, postaci świętych z którymi autor jest w ciągłym kontakcie. Nieskrępowana, emocjonalna twórczość pomaga mu oswoić ten nieziemski świat i zaakceptować go. Częstym motywem jest czarna dziura, kanał łączności, symbol przejścia między światem wyimaginowanym, a światem rzeczywistym. Z ciekawością dziecka lubi rozmawiać o tym co rysuje, próbuje nieustannie znaleźć właściwe słowa dla swoich myśli i przeżyć. Z ogromną szczerością i pasją opisuje swój świat. Jego realizacje charakteryzuje wrażliwa, ekspresyjna kreska, intensywne i żywiołowe zestawienia kolorystyczne. Jest laureatem i zdobywcą wielu nagród w konkursach sztuki art brut. Terapia sztuką jest dla tego artysty przede wszystkim budowaniem i wzmacnianiem własnej wartości.
Na wystawie prezentowane są również ekspresyjne, niezwykle kolorowe prace EWY TARAS. Kiedy mówi do terapeutki: „Człowiek, Pani Aniu jest nieokiełznany, ma nieokiełznaną duszę, próbuję to narysować, patrzę na niego, chcę oddać charakter i szacunek dla tej osoby..” ujawnia tymi słowami swój niespokojny, emocjonalny sposób bycia. Ma przy tym podejście badacza, studiuje kreskę, światłocień, sprawdza swoje możliwości. Bada też możliwości narzędzi, którymi się posługuje (pastel, ołówek, węgiel). Innego dnia zauważa nagle osoby z pracowni wyczula się na nie. Wtedy kreska jest uważniejsza, bardziej precyzyjna, skupia się na szczegółach i cechach charakterystycznych portretowanej osoby. Tworzy portret psychologiczny.
Trzeci autor to ŁUKASZ SROCZYK, którego można nazwać czułym obserwatorem natury. Interesuje się światem zwierząt, jest pasjonatem filmów przyrodniczych. Jego przygoda ze sztuką rozwijała się powoli. Najwięcej przyjemności twórczej odnalazł w technice suchej pasteli, technice wymagającej, ale pozwalającej uzyskiwać ciepłą miękkość kreski. Jego kompozycje są dokładnie przemyślane i konsekwentne. Teraz są to zwierzęta, przyjaciele człowieka, ale też dzikie, żyjące na wolności. Wcześniej powstał cykl mitologiczny, Cyklopy, Meduzy, Harpie. Skupiony na sobie rysuje spontanicznie, intuicyjnie, najchętniej do muzyki, która go inspiruje, jej rytm i tempo dodają pracom energii. Poprzez twórczość plastyczną poznaje różnorodność swoich stanów emocjonalnych, uczy się siebie - muzyka zaś wyzwala ekspresję, nadaje kształt przeżyciom.
- Agnieszka Stefańczyk
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Mar
24
Edward Grabowski. W kręgu sztuki art brut
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 24th Mar, 2026 20:00
WYSTAWA: Edward Grabowski. W kręgu sztuki art brut
CZAS TRWANIA: 13.03 – 09.04.2026
WERNISAŻ: 13.03.2026 r., godz. 18.00
MIEJSCE: Stacja Badawcza OUTSIDER art
ADRES: ul. Kalwaryjska 29, 30-504 Kra...
WYSTAWA: Edward Grabowski. W kręgu sztuki art brut
CZAS TRWANIA: 13.03 – 09.04.2026
WERNISAŻ: 13.03.2026 r., godz. 18.00
MIEJSCE: Stacja Badawcza OUTSIDER art
ADRES: ul. Kalwaryjska 29, 30-504 Kraków
Edward Grabowski urodził się w 1971 r., w Myślenicach. W 2001 roku zamieszkał w schronisku dla osób z niepełnosprawnościami Fundacji im. Brata Alberta w Radwanowicach. Na zajęcia terapeutyczne w Fundacji Anny Dymnej “Mimo Wszystko” uczęszcza od ponad 22 lat. Edward Grabowski jest wszechstronnym artystą. Jego ulubionym zajęciem jest malowanie pastelami. Szczególnie upodobał sobie pastele suche, lecz czasami używa także pasteli olejnych o intensywniejszych kolorach. Swój warsztat pracy przygotowuje bardzo starannie, zakładając fartuch udekorowany licznymi plamami. Potrzebuje większej przestrzeni na stole, gdyż tworzy na dużych formatach. Artysta swoją pracę rozpoczyna od nałożenia wstępnego szkicu na kartce, który wypełnia kolorami. Nie zdradza, co dokładnie jest tematem prac. Przypominają one tajemnicze postacie. Edward wspomina o duchach, kosmitach, aniołach albo mówi po prostu: „Maluję chłopa”. Artysta lubi też kompozycje niefiguratywne. Często zostawia niedomalowany fragment kompozycji, by móc wrócić do pracy w trakcie następnego posiedzenia.
"Projekt współfinansowany ze środków Miasta Kraków."
Wystawa potrwa do 9 kwietnia 2026 r.
Ekspozycję można oglądać w soboty w godzinach: 14.00-16.00, oraz w czwartki w godz. 12.00-14.00.
CZAS TRWANIA: 13.03 – 09.04.2026
WERNISAŻ: 13.03.2026 r., godz. 18.00
MIEJSCE: Stacja Badawcza OUTSIDER art
ADRES: ul. Kalwaryjska 29, 30-504 Kraków
Edward Grabowski urodził się w 1971 r., w Myślenicach. W 2001 roku zamieszkał w schronisku dla osób z niepełnosprawnościami Fundacji im. Brata Alberta w Radwanowicach. Na zajęcia terapeutyczne w Fundacji Anny Dymnej “Mimo Wszystko” uczęszcza od ponad 22 lat. Edward Grabowski jest wszechstronnym artystą. Jego ulubionym zajęciem jest malowanie pastelami. Szczególnie upodobał sobie pastele suche, lecz czasami używa także pasteli olejnych o intensywniejszych kolorach. Swój warsztat pracy przygotowuje bardzo starannie, zakładając fartuch udekorowany licznymi plamami. Potrzebuje większej przestrzeni na stole, gdyż tworzy na dużych formatach. Artysta swoją pracę rozpoczyna od nałożenia wstępnego szkicu na kartce, który wypełnia kolorami. Nie zdradza, co dokładnie jest tematem prac. Przypominają one tajemnicze postacie. Edward wspomina o duchach, kosmitach, aniołach albo mówi po prostu: „Maluję chłopa”. Artysta lubi też kompozycje niefiguratywne. Często zostawia niedomalowany fragment kompozycji, by móc wrócić do pracy w trakcie następnego posiedzenia.
"Projekt współfinansowany ze środków Miasta Kraków."
Wystawa potrwa do 9 kwietnia 2026 r.
Ekspozycję można oglądać w soboty w godzinach: 14.00-16.00, oraz w czwartki w godz. 12.00-14.00.
- Agnieszka Stefańczyk
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Kwi
13
Viscerals „Between the entrails”
- Wystawa
- Wydarzenie na stronie
- 13th Kwi, 2026 00:00 - 25th Kwi, 2026 00:00
To (oparta na faktach!) historia podróży w poszukiwaniu miejsc zakopanych pomiędzy. Przenosząc się z miejsca na miejsce, artystki odkrywają życie toczące się wewnątrz trzewi świata, a w jego ubytkach ...
To (oparta na faktach!) historia podróży w poszukiwaniu miejsc zakopanych pomiędzy. Przenosząc się z miejsca na miejsce, artystki odkrywają życie toczące się wewnątrz trzewi świata, a w jego ubytkach znajdują fragmenty przywołujące pamięć. Ciągłe zmiany, dryfowanie w przestrzeni przejściowej, poczucie braku przyciągania zmuszają do poszukiwania punktu zaczepienia. Pędu, który głęboko zakorzeniony umożliwia obranie kursu na powrót. Powrót nie jest tu gestem nostalgii, lecz ruchem niespokojnym i nie linearnym, jednym z etapów podróży. Wystawa grupy viscer4ls z osobistych doświadczeń tworzy wspólną przestrzeń bycia pomiędzy.
Narratorki opowieści to cztery artystki z krakowskiego asp, które w ostatnim czasie w swoich pracach próbują uchwycić coś, co istnieje jedynie w ciągłym ruchu.
Nicole Smuła – Tworzy obrazy na granicy tajemnicy, które funkcjonują jako stany, nie opowieści. Łączy realizm z oniryzmem, zakłócając stabilność, by stawały się miejscem spotkania pamięci, emocji i przeczucia – zmuszając widza do odczuwania, nie do jednoznacznego rozumienia.
Aleksandra Marcinów – Usiłuje dowiedzieć się gdzie znajduje się element ludzki, destrukcyjny i zmieniający nasze istnienia. Próbując opowiedzieć o tym, co ja spotkało zaczęła tworzyć we wszelkich mediach. Dotykając materii rzeczy stara się ukazać to, co zazwyczaj pomijane, zagląda w szczeliny jak analizując zapomniane przypadki.
Anna Golonka – Codzienność pełna jest ulotnych widoków i zachwytów na chwilę zajmujących nasze myśli. Interesuje ja czy za ich przypadkowością stoi coś więcej. Jej twórczość skupia się wokół tych zauważonych fragmentów rzeczywistości. Różnymi sposobami próbuje zachować je na dłużej, szukając w nich historii i symboli.
Aleksandra Fudali – W swoich pracach przede wszystkim stara się przetłumaczyć nienamacalne zjawiska na język codzienności, łapać emocje i ulotne fenomena aby przechować je w fizycznej formie swojej twórczości.
galeria otwarta od poniedziałku do piątku w godz. 16:30-20:00, w soboty 10:00-14:00
Narratorki opowieści to cztery artystki z krakowskiego asp, które w ostatnim czasie w swoich pracach próbują uchwycić coś, co istnieje jedynie w ciągłym ruchu.
Nicole Smuła – Tworzy obrazy na granicy tajemnicy, które funkcjonują jako stany, nie opowieści. Łączy realizm z oniryzmem, zakłócając stabilność, by stawały się miejscem spotkania pamięci, emocji i przeczucia – zmuszając widza do odczuwania, nie do jednoznacznego rozumienia.
Aleksandra Marcinów – Usiłuje dowiedzieć się gdzie znajduje się element ludzki, destrukcyjny i zmieniający nasze istnienia. Próbując opowiedzieć o tym, co ja spotkało zaczęła tworzyć we wszelkich mediach. Dotykając materii rzeczy stara się ukazać to, co zazwyczaj pomijane, zagląda w szczeliny jak analizując zapomniane przypadki.
Anna Golonka – Codzienność pełna jest ulotnych widoków i zachwytów na chwilę zajmujących nasze myśli. Interesuje ja czy za ich przypadkowością stoi coś więcej. Jej twórczość skupia się wokół tych zauważonych fragmentów rzeczywistości. Różnymi sposobami próbuje zachować je na dłużej, szukając w nich historii i symboli.
Aleksandra Fudali – W swoich pracach przede wszystkim stara się przetłumaczyć nienamacalne zjawiska na język codzienności, łapać emocje i ulotne fenomena aby przechować je w fizycznej formie swojej twórczości.
galeria otwarta od poniedziałku do piątku w godz. 16:30-20:00, w soboty 10:00-14:00
Kwi
24
Oliwka Strzopa - „tylko pościeram kurze” | wernisaż: 24.04.2026 (piątek), godz. 19.00
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 99 / 100
- 24th Kwi, 2026 19:00 - 20:00
Wystawa organizowana w ramach Cracow Art Week Krakers 2026
Oliwka Strzopa - „tylko pościeram kurze”
wernisaż: 24.04.2026 (piątek), godz. 19.00
BIELEC ART, pl Inwalidów 6, Kraków
https://cracow...
Wystawa organizowana w ramach Cracow Art Week Krakers 2026
Oliwka Strzopa - „tylko pościeram kurze”
wernisaż: 24.04.2026 (piątek), godz. 19.00
BIELEC ART, pl Inwalidów 6, Kraków
https://cracowartweek.pl/tylko-poscieram-kurze/
Idea wystawy malarstwa Oliwki Strzopy skupia się wokół ścierania kurzy, czynności pozornie prozaicznej, która przybiera wymiar introspektywnej wędrówki. Meandrując między nagromadzonymi na półkach bibelotami, suchymi kwiatami, starymi fotografiami, czy technologicznymi artefaktami współczesności, zatapiamy się w onirycznej mieszaninie zapamiętanej i wyobrażonej przeszłości. Obcowanie z nawarstwiającymi się przez lata zbiorami przedmiotów prowadzi nas do świata głęboko osobistego, nie mieszczącego się do końca w wyznaczanych przez czas ramach.
W trakcie Cracow Art Week Krakers 2026 wystawę można oglądać:
25.04.2026 (sobota) w godz. 11:00-18:00
26.04.2026 (niedziela) w godz. 11:00-18:00
27.04.2025 (poniedziałek) w godz. 18:00-20:00
28.04.2026 (wtorek) w godz. 18:00-20:00
29.04.2026 (środa) w godz. 11:00-18:00
30.04.2026 (czwartek) w godz. 11:00-18:00
Ekspozycja prezentowana do 15 maja 2026
BIELEC ART – Dom Fotografii i Malarstwa
Autorska Galeria Sztuki i Studio Fotograficzne
czynne: poniedziałek, wtorek, piątek: 11.00-18.00
Galeria Sztuki objęta programem mecenatu artystycznego Miasta Krakowa
Oliwka Strzopa - „tylko pościeram kurze”
wernisaż: 24.04.2026 (piątek), godz. 19.00
BIELEC ART, pl Inwalidów 6, Kraków
https://cracowartweek.pl/tylko-poscieram-kurze/
Idea wystawy malarstwa Oliwki Strzopy skupia się wokół ścierania kurzy, czynności pozornie prozaicznej, która przybiera wymiar introspektywnej wędrówki. Meandrując między nagromadzonymi na półkach bibelotami, suchymi kwiatami, starymi fotografiami, czy technologicznymi artefaktami współczesności, zatapiamy się w onirycznej mieszaninie zapamiętanej i wyobrażonej przeszłości. Obcowanie z nawarstwiającymi się przez lata zbiorami przedmiotów prowadzi nas do świata głęboko osobistego, nie mieszczącego się do końca w wyznaczanych przez czas ramach.
W trakcie Cracow Art Week Krakers 2026 wystawę można oglądać:
25.04.2026 (sobota) w godz. 11:00-18:00
26.04.2026 (niedziela) w godz. 11:00-18:00
27.04.2025 (poniedziałek) w godz. 18:00-20:00
28.04.2026 (wtorek) w godz. 18:00-20:00
29.04.2026 (środa) w godz. 11:00-18:00
30.04.2026 (czwartek) w godz. 11:00-18:00
Ekspozycja prezentowana do 15 maja 2026
BIELEC ART – Dom Fotografii i Malarstwa
Autorska Galeria Sztuki i Studio Fotograficzne
czynne: poniedziałek, wtorek, piątek: 11.00-18.00
Galeria Sztuki objęta programem mecenatu artystycznego Miasta Krakowa
- BIELEC ART Autorska Galeria Sztuki
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Maj
12
Marek Gardulski "Widzieć jasno w zachwyceniu"
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 12th Maj, 2026 18:00 - 18th Wrz, 2026 17:00
Tytuł wystawy Marka Gardulskiego "Widzieć jasno w zachwyceniu" został zaczerpnięty z szkicu literackiego o twórczości Prousta autorstwa Jana Błońskiego
Galeria Starmach
ul. Węgierska 5, Kraków Pod...
Tytuł wystawy Marka Gardulskiego "Widzieć jasno w zachwyceniu" został zaczerpnięty z szkicu literackiego o twórczości Prousta autorstwa Jana Błońskiego
Galeria Starmach
ul. Węgierska 5, Kraków Podgórze
godziny otwarcia od 11:00 do 17:00
od poniedziałku do piątku (z wyjątkiem 4 i 5 czerwca 2026)
Galeria Starmach
ul. Węgierska 5, Kraków Podgórze
godziny otwarcia od 11:00 do 17:00
od poniedziałku do piątku (z wyjątkiem 4 i 5 czerwca 2026)
Maj
31
Wystawa końcoworaczna Roku Szkolnego 2025/2026 Ceramiki artystycznej i Grafiki warsztatowej wykonanych przez uczestników projektu art-edu SSA
- Wystawa
- Wydarzenie na stronie
- 31st Maj, 2026 17:00 - 5th Cze, 2026 18:00
Na wystawie będzie można podziwiać wyroby/dzieła całorocznych kursów ceramiki artystycznej oraz warsztatów graficznych. Będą to dzieła rzeźbiarskie i garncarskie wytworzone przez kursantów w pracowni ...
Na wystawie będzie można podziwiać wyroby/dzieła całorocznych kursów ceramiki artystycznej oraz warsztatów graficznych. Będą to dzieła rzeźbiarskie i garncarskie wytworzone przez kursantów w pracowni rzeźbiarskiej na przestrzeni 9 miesięcy pod opieką artysty ceramika i grafika Szymona Kruczka oraz odbitki graficzne z grafik wykonanych na osobnych warsztatach z grafiki warsztatowej w różnych technikach takich jak linoryt, drzeworyt, drzeworyt mokuchanga, sitodruk, sucha igła, monotypia oraz techniki mieszane pod opieką artystyczną artystki graficzki Agnieszki Berezowskiej
Salwatorskie Studio Artystyczne, Galeria Ukryta, Ogród Rzeźb Mariana Koniecznego
Ul Ukryta 29, Kraków Salwator
godziny zwiedzania od 16:30 do 20:00
Salwatorskie Studio Artystyczne, Galeria Ukryta, Ogród Rzeźb Mariana Koniecznego
Ul Ukryta 29, Kraków Salwator
godziny zwiedzania od 16:30 do 20:00
Cze
03
Jan Kanty Pawluśkiewicz „żel-art” – wystawa malarstwa
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 3rd Cze, 2026 16:00 - 24th Cze, 2026 16:15 - UTC
Jan Kanty Pawluśkiewicz – kompozytor muzyki filmowej i teatralnej. Przez wiele lat związany był ze słynnym kabaretem Piwnica pod Baranami. Trzykrotnie nominowany do nagrody Fryderyka w kategorii Muzyk...
Jan Kanty Pawluśkiewicz – kompozytor muzyki filmowej i teatralnej. Przez wiele lat związany był ze słynnym kabaretem Piwnica pod Baranami. Trzykrotnie nominowany do nagrody Fryderyka w kategorii Muzyka Poważna i Kompozytor Roku. Karierę artystyczną rozpoczął w 1967 roku jako jeden ze współzałożycieli kabaretu „Anawa”. Piosenki z jego muzyką w wykonaniu Marka Grechuty i innych wybitnych artystów były wielokrotnie nagradzane. W czerwcu 2005 roku otrzymał Laur Krakowa XXI Wieku, nagrodę przyznawaną wybitnym osobowościom, łączącym środowiska nauki, sztuki i biznesu. Mieszka w Krakowie oraz na Spiszu.
Od wielu lat pasję komponowania łączy z pasją malarstwa. Maluje w wymyślonej przez siebie technice żel-art. Dotychczas swoje prace prezentował na 60 indywidualnych wystawach w kraju i za granicą.
Malarstwo jest moim drugim światem obok muzyki.
Żel-art to połączenie współczesnej ekstrawagancji z konwulsywną klasyką i obie te cechy są sobie bliskie.
Żel-art umożliwia powstawanie niezwykle precyzyjnych kompozycji, oferuje niespotykaną w tradycyjnej technologii malarskiej skalę barw, metalizujące brokatowe efekty, a w kontrze cudowne pastelowe zielenie, fiolety i róże.
Tak więc: NIECH ŻYJĄ WIELKIE RÓŻNICE! Mimo to, a raczej dzięki temu, podążajmy ścieżką obok frazy Dantego Alighieri:
»PORZUĆMY WSZELKĄ AROGANCJĘ I EGOIZM. TWÓRZMY PIĘKNO I HARMONIĘ«.
Od wielu lat pasję komponowania łączy z pasją malarstwa. Maluje w wymyślonej przez siebie technice żel-art. Dotychczas swoje prace prezentował na 60 indywidualnych wystawach w kraju i za granicą.
Malarstwo jest moim drugim światem obok muzyki.
Żel-art to połączenie współczesnej ekstrawagancji z konwulsywną klasyką i obie te cechy są sobie bliskie.
Żel-art umożliwia powstawanie niezwykle precyzyjnych kompozycji, oferuje niespotykaną w tradycyjnej technologii malarskiej skalę barw, metalizujące brokatowe efekty, a w kontrze cudowne pastelowe zielenie, fiolety i róże.
Tak więc: NIECH ŻYJĄ WIELKIE RÓŻNICE! Mimo to, a raczej dzięki temu, podążajmy ścieżką obok frazy Dantego Alighieri:
»PORZUĆMY WSZELKĄ AROGANCJĘ I EGOIZM. TWÓRZMY PIĘKNO I HARMONIĘ«.
- Nowohuckie Centrum Kultury
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Cze
03
Pracownie plastyczne w NCK – doroczny przegląd prac uczestników kursów
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 3rd Cze, 2026 16:00 - 28th Cze, 2026 16:15 - UTC
Wystawa podsumowująca działalność pracowni plastycznych Nowohuckiego Centrum Kultury w roku artystycznym 2025/2026. Na ekspozycji zaprezentowane zostaną efekty całorocznej pracy uczestników rozwijając...
Wystawa podsumowująca działalność pracowni plastycznych Nowohuckiego Centrum Kultury w roku artystycznym 2025/2026. Na ekspozycji zaprezentowane zostaną efekty całorocznej pracy uczestników rozwijających swoje pasje i umiejętności w zakresie rysunku, malarstwa, grafiki oraz ceramiki.
Wydarzenie prezentuje różnorodne realizacje ukazujące bogactwo technik, tematów i indywidualnych form wypowiedzi artystycznej. Prezentowane prace są dowodem na to, że sztuka może stać się przestrzenią rozwoju, odkrywania własnych możliwości oraz budowania relacji – niezależnie od wieku i poziomu doświadczenia.
Wydarzenie prezentuje różnorodne realizacje ukazujące bogactwo technik, tematów i indywidualnych form wypowiedzi artystycznej. Prezentowane prace są dowodem na to, że sztuka może stać się przestrzenią rozwoju, odkrywania własnych możliwości oraz budowania relacji – niezależnie od wieku i poziomu doświadczenia.
- Nowohuckie Centrum Kultury
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Lip
02
Przemek Czaja „oCzajowany Krakowem” – wystawa fotografii
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 2nd Lip, 2026 14:00 - 20th Wrz, 2026 14:45 - UTC
Przemek Czaja – krakowski fotograf, który w krótkim czasie stworzył własny, niepowtarzalny styl uwieczniania pejzażu, atmosfery i klimatu Krakowa. Specyficzną miłość do tego miasta zawdzięcza swojej B...
Przemek Czaja – krakowski fotograf, który w krótkim czasie stworzył własny, niepowtarzalny styl uwieczniania pejzażu, atmosfery i klimatu Krakowa. Specyficzną miłość do tego miasta zawdzięcza swojej Babci, która opowiadała mu niekończące się historie z pogranicza legend i baśni. Kontynuując fotograficzną i historyczną pasję pracuje także jako przewodnik miejski i historyczny, prowadząc również warsztaty i spacery fotograficzne. Jest autorem albumu fotograficznego, przygotowuje książkę w formie opowiadań o mieście, a od 10 lat drukuje autorskie kalendarze. Prowadzi popularną stronę w social mediach: „Made in Krakow”. Jego galeria z bogatą ofertą zdjęć i krakowskich pamiątek mieści się w samym sercu miasta przy Placu Mariackim 3.
Lip
02
Wystawa prac absolwentów warsztatów fotograficznych 2025/2026
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 2nd Lip, 2026 14:00 - 16th Sie, 2026 14:45 - UTC
wernisaż – 2 lipca (czwartek), g. 17.00
Na wystawie prezentowane będą prace wykonane podczas warsztatów fotograficznych (stopień podstawowy i zaawansowany), kursu fotografii smartfonem oraz Studyjneg...
wernisaż – 2 lipca (czwartek), g. 17.00
Na wystawie prezentowane będą prace wykonane podczas warsztatów fotograficznych (stopień podstawowy i zaawansowany), kursu fotografii smartfonem oraz Studyjnego Masterclassu.
Zajęcia w sezonie 2025/2026 prowadzili:
Justyna Balawender – rodowita mieszkanka Krakowa. Z wykształcenia i zawodu finansistka, z zamiłowania fotografka. Pasjonuje ją fotografia portretowa oraz wszelkie eksperymenty z formą. Nieustannie poszukuje nowych źródeł inspiracji, sięgając do fotografii konceptualnej i twórczej. Zafascynowana procesami historycznymi tworzy prace w technice mokrego kolodionu, prowadzi warsztaty z cyjanotypii, jednocześnie zgłębia tajniki pozostałych technik jak dagerotypia, guma dwuchromianowa czy brąz van dyke.
Marzena Kolarz – urodzona w 1979 roku, mieszka i pracuje w Krakowie. W 2020 obroniła doktorat na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie, otrzymując tytuł doktora sztuk. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny). Od ponad 20 lat nauczycielka i wykładowczyni fotografii. Obecnie adiunkt w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Szczególnie zainteresowana jest eksperymentem, fotografią kreacyjną, technikami historycznymi, fotografią otworkową, fotografią mody. Techniki fotograficzne stara się świadomie wykorzystać do budowania własnych, autobiograficznych opowieści.
Andrzej Najder – urodzony w Krakowie, w 1971 roku. Historyk, fotograf i fotoedytor, grafik. Ukończył studia w 1996 roku na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2021 roku obronił dyplom w Szkole Kreatywnej Fotografii w Krakowskich Szkołach Artystycznych. Od wielu lat pasjonuje się fotografią klasyczną i cyfrową w tym otworkową i wielkoformatową oraz grafiką. W ostatnim czasie zwraca się w kierunku technik szlachetnych szczególnie sztuki heliograwiury na miedzi i fotograwiury na polimerze. Pracuje w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Od stycznia 2024 członek rzeczywisty Związku Polskich Artystów Fotografików ZPAF. W 2025 obronił doktorat w dyscyplinie sztuki piękne i konserwacja dzieł sztuki.
Zdjęcie wyróżniające – fot. Renia Ustupska
Na wystawie prezentowane będą prace wykonane podczas warsztatów fotograficznych (stopień podstawowy i zaawansowany), kursu fotografii smartfonem oraz Studyjnego Masterclassu.
Zajęcia w sezonie 2025/2026 prowadzili:
Justyna Balawender – rodowita mieszkanka Krakowa. Z wykształcenia i zawodu finansistka, z zamiłowania fotografka. Pasjonuje ją fotografia portretowa oraz wszelkie eksperymenty z formą. Nieustannie poszukuje nowych źródeł inspiracji, sięgając do fotografii konceptualnej i twórczej. Zafascynowana procesami historycznymi tworzy prace w technice mokrego kolodionu, prowadzi warsztaty z cyjanotypii, jednocześnie zgłębia tajniki pozostałych technik jak dagerotypia, guma dwuchromianowa czy brąz van dyke.
Marzena Kolarz – urodzona w 1979 roku, mieszka i pracuje w Krakowie. W 2020 obroniła doktorat na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie, otrzymując tytuł doktora sztuk. Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny). Od ponad 20 lat nauczycielka i wykładowczyni fotografii. Obecnie adiunkt w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Szczególnie zainteresowana jest eksperymentem, fotografią kreacyjną, technikami historycznymi, fotografią otworkową, fotografią mody. Techniki fotograficzne stara się świadomie wykorzystać do budowania własnych, autobiograficznych opowieści.
Andrzej Najder – urodzony w Krakowie, w 1971 roku. Historyk, fotograf i fotoedytor, grafik. Ukończył studia w 1996 roku na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2021 roku obronił dyplom w Szkole Kreatywnej Fotografii w Krakowskich Szkołach Artystycznych. Od wielu lat pasjonuje się fotografią klasyczną i cyfrową w tym otworkową i wielkoformatową oraz grafiką. W ostatnim czasie zwraca się w kierunku technik szlachetnych szczególnie sztuki heliograwiury na miedzi i fotograwiury na polimerze. Pracuje w Instytucie Sztuki i Designu Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Od stycznia 2024 członek rzeczywisty Związku Polskich Artystów Fotografików ZPAF. W 2025 obronił doktorat w dyscyplinie sztuki piękne i konserwacja dzieł sztuki.
Zdjęcie wyróżniające – fot. Renia Ustupska
- Nowohuckie Centrum Kultury
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Sie
04
„Dar zaufania” – zbiory Galerii CENTRUM NCK
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 4th Sie, 2026 09:00 - 26th Sie, 2026 09:30 - UTC
Zbiór Galerii CENTRUM Nowohuckiego Centrum Kultury nie powstał jako efekt zaplanowanej strategii kolekcjonerskiej. Jest rezultatem niemal czterdziestu lat spotkań z artystami, wspólnie realizowanych w...
Zbiór Galerii CENTRUM Nowohuckiego Centrum Kultury nie powstał jako efekt zaplanowanej strategii kolekcjonerskiej. Jest rezultatem niemal czterdziestu lat spotkań z artystami, wspólnie realizowanych wystaw oraz relacji budowanych na wzajemnym szacunku i przekonaniu o szczególnej roli instytucji, która od 1986 roku nieprzerwanie uczestniczy w życiu artystycznym Krakowa. Wiele prezentowanych dziś dzieł trafiło do galerii jako bezinteresowne dary twórców – gesty wdzięczności za współpracę i świadectwa więzi, jakie zrodziły się pomiędzy artystami a miejscem otwartym na różnorodność postaw twórczych.
Wśród prezentowanych autorów znajdują się m.in. Franciszek Bunsch, Józef Lucjan Ząbkowski, Jerzy Napieracz, Piotr Jargusz, Dacos, Anna Wysocka, Małgorzata Seweryn, Łukasz Konieczko, Walenty Gabrysiak, Zbigniew Lutomski, Jerzy Beski, Jerzy Wroński, Leonard Pędziałek, Sławomir Lewczuk, Jacek Sroka, Witold Boguszewski, Ryszard Otręba, Małgorzata Jagiełło, Gabi Buzek, Natalia Bienek, Piotr Łopalewski, Piotr Bożyk, Łukasz Sprycha oraz Barbara Ziembicka.
Wśród prezentowanych autorów znajdują się m.in. Franciszek Bunsch, Józef Lucjan Ząbkowski, Jerzy Napieracz, Piotr Jargusz, Dacos, Anna Wysocka, Małgorzata Seweryn, Łukasz Konieczko, Walenty Gabrysiak, Zbigniew Lutomski, Jerzy Beski, Jerzy Wroński, Leonard Pędziałek, Sławomir Lewczuk, Jacek Sroka, Witold Boguszewski, Ryszard Otręba, Małgorzata Jagiełło, Gabi Buzek, Natalia Bienek, Piotr Łopalewski, Piotr Bożyk, Łukasz Sprycha oraz Barbara Ziembicka.
- Nowohuckie Centrum Kultury
- 1
-
- Przepraszamy, ale wydarzenie zostało zakończone i nie można potwierdzić w nim udziału lub cokolwiek zmienić.
Wrz
01
KRYPTONIM 27 – wystawa fotografii ze spektaklu
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 1st Wrz, 2026 15:00 - 30th Wrz, 2026 16:15
KRYPTONIM 27 – wystawa fotografii ze spektaklu
Wystawa w ramach wydarzenia „Beksiński w Krakowie. 10 lat” organizowanego z okazji 10-lecia Galerii Zdzisława Beksińskiego w Krakowie, w której prezento...
KRYPTONIM 27 – wystawa fotografii ze spektaklu
Wystawa w ramach wydarzenia „Beksiński w Krakowie. 10 lat” organizowanego z okazji 10-lecia Galerii Zdzisława Beksińskiego w Krakowie, w której prezentowana jest kolekcja Anny i Piotra Dmochowskich.
Prezentowane na wystawie zdjęcia to zatrzymane w kadrze fragmenty widowiska muzyczno-baletowego „Kryptonim 27” w reżyserii Agnieszki Glińskiej, zrealizowanego przez zespół Art Color Ballet. Spektakl miał swoją premierę w październiku 2016 roku z okazji otwarcia stałej galerii Zdzisława Beksińskiego w Krakowie.
Żywa materia ciał – pokryta mistrzowskim bodypaintingiem – staje się tu scenicznym echem wszechstronnej twórczości Mistrza: od surrealistycznych wizji malarskich i mrocznych rysunków, przez deformacje form rzeźbiarskich, aż po kontrastową, eksperymentalną fotografię. Fotografie z wystawy, wsparte grą światła, dynamiką ruchu oraz specjalnie przygotowanymi animacjami, budują świat pełen napięcia, tajemnicy i niejednoznacznych znaczeń, zapraszając widza do głębokiej podróży przez wyobraźnię, pamięć i ukryte lęki.
– Agnieszka Glińska, Art Color Ballet
Wystawa w ramach wydarzenia „Beksiński w Krakowie. 10 lat” organizowanego z okazji 10-lecia Galerii Zdzisława Beksińskiego w Krakowie, w której prezentowana jest kolekcja Anny i Piotra Dmochowskich.
Prezentowane na wystawie zdjęcia to zatrzymane w kadrze fragmenty widowiska muzyczno-baletowego „Kryptonim 27” w reżyserii Agnieszki Glińskiej, zrealizowanego przez zespół Art Color Ballet. Spektakl miał swoją premierę w październiku 2016 roku z okazji otwarcia stałej galerii Zdzisława Beksińskiego w Krakowie.
Żywa materia ciał – pokryta mistrzowskim bodypaintingiem – staje się tu scenicznym echem wszechstronnej twórczości Mistrza: od surrealistycznych wizji malarskich i mrocznych rysunków, przez deformacje form rzeźbiarskich, aż po kontrastową, eksperymentalną fotografię. Fotografie z wystawy, wsparte grą światła, dynamiką ruchu oraz specjalnie przygotowanymi animacjami, budują świat pełen napięcia, tajemnicy i niejednoznacznych znaczeń, zapraszając widza do głębokiej podróży przez wyobraźnię, pamięć i ukryte lęki.
– Agnieszka Glińska, Art Color Ballet
Wrz
02
Damian Bonk „Knightfall” – wystawa malarstwa
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 2nd Wrz, 2026 15:00 - 23rd Wrz, 2026 16:15
Damian Bonk „Knightfall” – wystawa malarstwa
wernisaż wystawy – 4 września (piątek), g. 18.00
Anatomia upadku
Malarstwo Damiana Bonka nie próbuje przekonywać, ilustrować ani komentować rzeczywi...
Damian Bonk „Knightfall” – wystawa malarstwa
wernisaż wystawy – 4 września (piątek), g. 18.00
Anatomia upadku
Malarstwo Damiana Bonka nie próbuje przekonywać, ilustrować ani komentować rzeczywistości wprost. Zamiast odpowiedzi proponuje sytuację – spotkanie z obrazem, który odsłania swoje znaczenia powoli, czasem dopiero wtedy, gdy przestajemy oczekiwać jednoznaczności.
Cykl Knightfall wyrasta z fascynacji dawnym malarstwem, ale nie jest opowieścią o historii sztuki. To raczej próba sprawdzenia, co zostaje z obrazów, które przez stulecia budowały nasze wyobrażenia o bohaterstwie, zwycięstwie i porządku świata. Bonk sięga po ich język bez nostalgii. Wie, że nie da się wrócić do dawnego sposobu patrzenia. Można jednak sprawdzić, czy te obrazy nadal potrafią mówić o współczesnym doświadczeniu.
Centralna postać cyklu – powalony jeździec – nie przypomina bohatera z historycznego obrazu. Bardziej wygląda jak ktoś, kto nagle zatrzymał się wpół drogi. Nie wiemy, czy przegrał, czy po prostu zrezygnował z dalszej jazdy. Leży w świętokrzyskim pejzażu, który nie jest ani konkretnym miejscem, ani dekoracją. To krajobraz pamięci – przestrzeń, w której przeszłość miesza się z teraźniejszością, a lokalność przestaje być geograficznym faktem i staje się sposobem odczuwania świata.
W tych obrazach nie chodzi o spektakularny upadek. Bardziej interesuje je chwila później. Moment, kiedy kończy się pewność, a jeszcze nie pojawia się nowa opowieść. Właśnie wtedy człowiek zostaje sam ze sobą, bez gotowych ról i dobrze znanych gestów. To doświadczenie wydaje się dziś zaskakująco bliskie. Żyjemy przecież w czasie, który coraz częściej podważa dawne narracje, pozostawiając nas pomiędzy pamięcią a koniecznością budowania nowych sposobów rozumienia rzeczywistości.
Damian Bonk maluje powoli i tę powolność czuć w każdym obrazie. Farba nie służy efektowi. Buduje czas. Kolejne warstwy odsłaniają ślady wcześniejszych decyzji, dzięki czemu obrazy zachowują pamięć własnego powstawania. Nie są zamkniętymi komunikatami, ale procesami, które nadal trwają.
Na wystawie prezentowanych jest kilkanaście prac o zróżnicowanych formatach – od kameralnych płócien po obrazy o niemal monumentalnej skali. Nie tworzą linearnej opowieści. Raczej rozwijają jeden motyw na wiele sposobów, pozwalając widzowi poruszać się pomiędzy nimi bez narzuconej kolejności. Co ważne, ekspozycja pozostaje otwarta także dosłownie. Trzy obrazy powstają jeszcze z myślą o tej prezentacji, dlatego cały projekt nie jest zamkniętym cyklem, lecz żywym procesem. Widz spotyka malarstwo, które wciąż się wydarza.
Może właśnie dlatego Knightfall nie jest opowieścią o porażce. Upadek nie stanowi tu końca historii, ale początek zmiany perspektywy. Dopiero z poziomu ziemi można zobaczyć to, co umyka z wysokości siodła. W świecie, który nieustannie domaga się stanowczych deklaracji i natychmiastowych odpowiedzi, obrazy Damiana Bonka proponują coś znacznie rzadszego – czas na patrzenie. A wraz z nim możliwość, że sens nie pojawia się od razu, lecz rodzi się dopiero w relacji między obrazem a tym, kto przed nim stoi.
– Joanna Gościej-Lewińska
Kraków, 5 sierpnia 2026 r.
Damian Bonk (ur. 1991) – malarz, mieszka i pracuje w Krakowie. Absolwent Wydziału Malarstwa oraz Szkoły Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, wcześniej Państwowego Liceum Plastycznego im. Józefa Szermentowskiego w Kielcach. Laureat Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Nagrody Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie.
W swojej twórczości porusza się w obszarze figuracji metaforycznej, badając relacje między obrazem, pamięcią, wyobraźnią i doświadczeniem egzystencjalnym. Jego malarstwo czerpie z tradycji europejskiej – szczególnie renesansu i baroku – łącząc ją ze współczesną refleksją nad kondycją człowieka. Charakterystyczne dla jego języka artystycznego są dramaturgia światła, metaforyczność oraz budowanie napięcia poprzez ciszę i niedopowiedzenie.
Prace artysty prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą, we współpracy z instytucjami kultury, galeriami i niezależnymi kuratorami.
wernisaż wystawy – 4 września (piątek), g. 18.00
Anatomia upadku
Malarstwo Damiana Bonka nie próbuje przekonywać, ilustrować ani komentować rzeczywistości wprost. Zamiast odpowiedzi proponuje sytuację – spotkanie z obrazem, który odsłania swoje znaczenia powoli, czasem dopiero wtedy, gdy przestajemy oczekiwać jednoznaczności.
Cykl Knightfall wyrasta z fascynacji dawnym malarstwem, ale nie jest opowieścią o historii sztuki. To raczej próba sprawdzenia, co zostaje z obrazów, które przez stulecia budowały nasze wyobrażenia o bohaterstwie, zwycięstwie i porządku świata. Bonk sięga po ich język bez nostalgii. Wie, że nie da się wrócić do dawnego sposobu patrzenia. Można jednak sprawdzić, czy te obrazy nadal potrafią mówić o współczesnym doświadczeniu.
Centralna postać cyklu – powalony jeździec – nie przypomina bohatera z historycznego obrazu. Bardziej wygląda jak ktoś, kto nagle zatrzymał się wpół drogi. Nie wiemy, czy przegrał, czy po prostu zrezygnował z dalszej jazdy. Leży w świętokrzyskim pejzażu, który nie jest ani konkretnym miejscem, ani dekoracją. To krajobraz pamięci – przestrzeń, w której przeszłość miesza się z teraźniejszością, a lokalność przestaje być geograficznym faktem i staje się sposobem odczuwania świata.
W tych obrazach nie chodzi o spektakularny upadek. Bardziej interesuje je chwila później. Moment, kiedy kończy się pewność, a jeszcze nie pojawia się nowa opowieść. Właśnie wtedy człowiek zostaje sam ze sobą, bez gotowych ról i dobrze znanych gestów. To doświadczenie wydaje się dziś zaskakująco bliskie. Żyjemy przecież w czasie, który coraz częściej podważa dawne narracje, pozostawiając nas pomiędzy pamięcią a koniecznością budowania nowych sposobów rozumienia rzeczywistości.
Damian Bonk maluje powoli i tę powolność czuć w każdym obrazie. Farba nie służy efektowi. Buduje czas. Kolejne warstwy odsłaniają ślady wcześniejszych decyzji, dzięki czemu obrazy zachowują pamięć własnego powstawania. Nie są zamkniętymi komunikatami, ale procesami, które nadal trwają.
Na wystawie prezentowanych jest kilkanaście prac o zróżnicowanych formatach – od kameralnych płócien po obrazy o niemal monumentalnej skali. Nie tworzą linearnej opowieści. Raczej rozwijają jeden motyw na wiele sposobów, pozwalając widzowi poruszać się pomiędzy nimi bez narzuconej kolejności. Co ważne, ekspozycja pozostaje otwarta także dosłownie. Trzy obrazy powstają jeszcze z myślą o tej prezentacji, dlatego cały projekt nie jest zamkniętym cyklem, lecz żywym procesem. Widz spotyka malarstwo, które wciąż się wydarza.
Może właśnie dlatego Knightfall nie jest opowieścią o porażce. Upadek nie stanowi tu końca historii, ale początek zmiany perspektywy. Dopiero z poziomu ziemi można zobaczyć to, co umyka z wysokości siodła. W świecie, który nieustannie domaga się stanowczych deklaracji i natychmiastowych odpowiedzi, obrazy Damiana Bonka proponują coś znacznie rzadszego – czas na patrzenie. A wraz z nim możliwość, że sens nie pojawia się od razu, lecz rodzi się dopiero w relacji między obrazem a tym, kto przed nim stoi.
– Joanna Gościej-Lewińska
Kraków, 5 sierpnia 2026 r.
Damian Bonk (ur. 1991) – malarz, mieszka i pracuje w Krakowie. Absolwent Wydziału Malarstwa oraz Szkoły Doktorskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, wcześniej Państwowego Liceum Plastycznego im. Józefa Szermentowskiego w Kielcach. Laureat Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Nagrody Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie.
W swojej twórczości porusza się w obszarze figuracji metaforycznej, badając relacje między obrazem, pamięcią, wyobraźnią i doświadczeniem egzystencjalnym. Jego malarstwo czerpie z tradycji europejskiej – szczególnie renesansu i baroku – łącząc ją ze współczesną refleksją nad kondycją człowieka. Charakterystyczne dla jego języka artystycznego są dramaturgia światła, metaforyczność oraz budowanie napięcia poprzez ciszę i niedopowiedzenie.
Prace artysty prezentowane były na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Polsce oraz za granicą, we współpracy z instytucjami kultury, galeriami i niezależnymi kuratorami.
Wrz
03
Marzena Kolarz „Ręce, głowa, serce” – wystawa fotografii
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 3rd Wrz, 2026 09:00 - 24th Wrz, 2026 09:30 - UTC
Tytuł wystawy Ręce, głowa, serce odnosi się do mojego sposobu myślenia o fotografii. Traktuję ją nie tylko jako medium, technikę czy czynność, ale jako równorzędną partnerkę procesu twórczego. Fotogra...
Tytuł wystawy Ręce, głowa, serce odnosi się do mojego sposobu myślenia o fotografii. Traktuję ją nie tylko jako medium, technikę czy czynność, ale jako równorzędną partnerkę procesu twórczego. Fotografia to dla mnie język, pamięć zewnętrzna, narzędzie poznania, forma wypowiedzi bez słów i sposób przepracowywania trudnych doświadczeń.
W pracy doktorskiej porównałam Fotografię do ludzkiego ciała, a dokładniej do trzech jego części: głowy, serca i ręki. Głowa oznacza dla mnie myśl, ideę, koncept i proces wyobrażania. Serce wiąże się z emocjami, wrażliwością, intuicją, relacją z widzem, ale także z zagłębianiem się w siebie i odkrywaniem ukrytych przeżyć. Ręce oznaczają technikę, wiedzę, sprawczość, fizyczność procesu, dotyk, gest, chemię, odbitkę, powierzchnię i materialne istnienie obrazu. Wierzę, że dopiero balans między tymi trzema obszarami sprawia, że organizm fotografii dobrze funkcjonuje. Tego
balansu szukam również we własnej praktyce – między ideą a materią, między konstrukcją obrazu a przypadkiem, między kreacją a pamięcią, między widzeniem a emocją.
Wystawa w Nowohuckim Centrum Kultury powstaje w znaczącym dla mnie momencie – około dwudziestu pięciu lat mojej działalności fotograficznej (w 2001 roku rozpoczęłam studia fotograficzne, a 2002 odbyła się moja pierwsza indywidualna wystawa). Nie chciałam jednak zaprezentować klasycznej retrospektywy ani chronologicznego podsumowania dorobku. Myślę o tej ekspozycji jako o przejściu przez różne stany fotografii: wyobraźnię, spojrzenie wewnątrz, materialność, ciemność, pamięć i ślad.
Ekspozycję otwiera Pokój wyobraźni – jasna, świetlista przestrzeń fotografii mody. Obrazy działają tu jak sen, marzenie i wizualna obietnica. Fotografia nie odtwarza rzeczywistości, lecz wymyśla ją na nowo: poprzez ubiór, przestrzeń, ciało, kolor, światło, gest i inscenizację. To najbardziej wizualna, zewnętrzna warstwa wystawy – obraz jako kreacja, zachwyt i możliwość tworzenia nieistniejącego.
Następnie przechodzę do Pokoju wewnętrznego, w którym fotografia zbliża się do ciała i autoportretu. Prace w tej przestrzeni tworzą opowieść o tym, co wewnętrzne, ukryte i trudne do wypowiedzenia, a jednocześnie wynoszone na zewnątrz jako obraz. To przestrzeń między odsłonięciem a ukryciem, między skórą a światłem, między autoportretem a śladem obecności.
Kolejna część, Camera obscura, prowadzi do ciemności i powolnego widzenia. Fotografia otworkowa sprowadza obraz do relacji światła, czasu i pamięci. To wejście do wnętrza obrazu – do oka, ciemni, pierwotnego mechanizmu fotografii. W tej przestrzeni obraz nie krzyczy, lecz stopniowo się ujawnia; nie tyle dokumentuje miejsce, ile zapisuje proces patrzenia i zapamiętywania.
Finałem wystawy jest biały Pokój oswajania – najbardziej osobista przestrzeń ekspozycji. Gromadzę w niej prace emulsyjne, obiekty fotograficzne i realizacje, w których obraz staje się narzędziem radzenia sobie z niepokojem, traumą, kruchością i napięciem. Fotografia nie pełni tu funkcji dokumentu. Jest powierzchnią, która przyjmuje emocję, gest, pęknięcie, zaciek, ślad dłoni i materialne uszkodzenie.
W tym układzie wystawa prowadzi od najbardziej widocznej, świetlistej i spektakularnej warstwy obrazu ku jego ciemniejszym, bardziej intymnym i źródłowym obszarom. Od snu do śladu. Od kreacji do pamięci. Od zewnętrznego obrazu ku temu, co wewnętrzne. Od patrzenia do oswajania.
Ręce, głowa, serce są więc nie tylko tytułem wystawy, ale także mapą mojej praktyki artystycznej. To opowieść o obrazie, który rodzi się z idei, przechodzi przez emocję, a następnie materializuje się w geście, procesie i powierzchni.
– Marzena Kolarz
W pracy doktorskiej porównałam Fotografię do ludzkiego ciała, a dokładniej do trzech jego części: głowy, serca i ręki. Głowa oznacza dla mnie myśl, ideę, koncept i proces wyobrażania. Serce wiąże się z emocjami, wrażliwością, intuicją, relacją z widzem, ale także z zagłębianiem się w siebie i odkrywaniem ukrytych przeżyć. Ręce oznaczają technikę, wiedzę, sprawczość, fizyczność procesu, dotyk, gest, chemię, odbitkę, powierzchnię i materialne istnienie obrazu. Wierzę, że dopiero balans między tymi trzema obszarami sprawia, że organizm fotografii dobrze funkcjonuje. Tego
balansu szukam również we własnej praktyce – między ideą a materią, między konstrukcją obrazu a przypadkiem, między kreacją a pamięcią, między widzeniem a emocją.
Wystawa w Nowohuckim Centrum Kultury powstaje w znaczącym dla mnie momencie – około dwudziestu pięciu lat mojej działalności fotograficznej (w 2001 roku rozpoczęłam studia fotograficzne, a 2002 odbyła się moja pierwsza indywidualna wystawa). Nie chciałam jednak zaprezentować klasycznej retrospektywy ani chronologicznego podsumowania dorobku. Myślę o tej ekspozycji jako o przejściu przez różne stany fotografii: wyobraźnię, spojrzenie wewnątrz, materialność, ciemność, pamięć i ślad.
Ekspozycję otwiera Pokój wyobraźni – jasna, świetlista przestrzeń fotografii mody. Obrazy działają tu jak sen, marzenie i wizualna obietnica. Fotografia nie odtwarza rzeczywistości, lecz wymyśla ją na nowo: poprzez ubiór, przestrzeń, ciało, kolor, światło, gest i inscenizację. To najbardziej wizualna, zewnętrzna warstwa wystawy – obraz jako kreacja, zachwyt i możliwość tworzenia nieistniejącego.
Następnie przechodzę do Pokoju wewnętrznego, w którym fotografia zbliża się do ciała i autoportretu. Prace w tej przestrzeni tworzą opowieść o tym, co wewnętrzne, ukryte i trudne do wypowiedzenia, a jednocześnie wynoszone na zewnątrz jako obraz. To przestrzeń między odsłonięciem a ukryciem, między skórą a światłem, między autoportretem a śladem obecności.
Kolejna część, Camera obscura, prowadzi do ciemności i powolnego widzenia. Fotografia otworkowa sprowadza obraz do relacji światła, czasu i pamięci. To wejście do wnętrza obrazu – do oka, ciemni, pierwotnego mechanizmu fotografii. W tej przestrzeni obraz nie krzyczy, lecz stopniowo się ujawnia; nie tyle dokumentuje miejsce, ile zapisuje proces patrzenia i zapamiętywania.
Finałem wystawy jest biały Pokój oswajania – najbardziej osobista przestrzeń ekspozycji. Gromadzę w niej prace emulsyjne, obiekty fotograficzne i realizacje, w których obraz staje się narzędziem radzenia sobie z niepokojem, traumą, kruchością i napięciem. Fotografia nie pełni tu funkcji dokumentu. Jest powierzchnią, która przyjmuje emocję, gest, pęknięcie, zaciek, ślad dłoni i materialne uszkodzenie.
W tym układzie wystawa prowadzi od najbardziej widocznej, świetlistej i spektakularnej warstwy obrazu ku jego ciemniejszym, bardziej intymnym i źródłowym obszarom. Od snu do śladu. Od kreacji do pamięci. Od zewnętrznego obrazu ku temu, co wewnętrzne. Od patrzenia do oswajania.
Ręce, głowa, serce są więc nie tylko tytułem wystawy, ale także mapą mojej praktyki artystycznej. To opowieść o obrazie, który rodzi się z idei, przechodzi przez emocję, a następnie materializuje się w geście, procesie i powierzchni.
– Marzena Kolarz
Wrz
04
Wystawa malarstwa i rysunku „Damian Leszczyński / Theatrum tremendum” w Galerii Miejskiej we Wrocławiu.
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 999 / 1000
- 4th Wrz, 2026 00:00 - 15th Paź, 2026 00:00
Od 4 września wnętrza Galerii Miejskiej we Wrocławiu wypełnią mroczne i oniryczne światy prof. Damiana Leszczyńskiego. Wystawa Theatrum tremendum” prezentuje rysunki oraz malarstwo i przy pierwszym we...
Od 4 września wnętrza Galerii Miejskiej we Wrocławiu wypełnią mroczne i oniryczne światy prof. Damiana Leszczyńskiego. Wystawa Theatrum tremendum” prezentuje rysunki oraz malarstwo i przy pierwszym wejrzeniu przywodzi na myśl jeden termin – gotycyzm. Niepokojące, tajemnicze i nieprzewidywalne prace prowadzą widza na granicę między rzeczywistością a snem, istnieniem a niebytem.
Wernisaż wystawy odbędzie się 3 września (czwartek) o godzinie 18:00. Muzyka podczas oficjalnego otwarcia: Piotr Wojtasik, Łukasz Bzowski, Igor Pietraszewski.
Wystawa potrwa do 15.10.2026. Wstęp wolny!
Kurator: Mirosław Jasiński.
Galeria Miejska jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 18:00 oraz w soboty 12:00 - 16:00.
Wernisaż wystawy odbędzie się 3 września (czwartek) o godzinie 18:00. Muzyka podczas oficjalnego otwarcia: Piotr Wojtasik, Łukasz Bzowski, Igor Pietraszewski.
Wystawa potrwa do 15.10.2026. Wstęp wolny!
Kurator: Mirosław Jasiński.
Galeria Miejska jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 18:00 oraz w soboty 12:00 - 16:00.
Wrz
05
Wystawa malarstwa i rysunku „Damian Leszczyński / Theatrum tremendum” w Galerii Miejskiej we Wrocławiu.
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 999 / 1000
- 5th Wrz, 2026 00:00 - 16th Paź, 2026 00:00
- Powtarzane
Od 4 września wnętrza Galerii Miejskiej we Wrocławiu wypełnią mroczne i oniryczne światy prof. Damiana Leszczyńskiego. Wystawa Theatrum tremendum” prezentuje rysunki oraz malarstwo i przy pierwszym we...
Od 4 września wnętrza Galerii Miejskiej we Wrocławiu wypełnią mroczne i oniryczne światy prof. Damiana Leszczyńskiego. Wystawa Theatrum tremendum” prezentuje rysunki oraz malarstwo i przy pierwszym wejrzeniu przywodzi na myśl jeden termin – gotycyzm. Niepokojące, tajemnicze i nieprzewidywalne prace prowadzą widza na granicę między rzeczywistością a snem, istnieniem a niebytem.
Wernisaż wystawy odbędzie się 3 września (czwartek) o godzinie 18:00. Muzyka podczas oficjalnego otwarcia: Piotr Wojtasik, Łukasz Bzowski, Igor Pietraszewski.
Wystawa potrwa do 15.10.2026. Wstęp wolny!
Kurator: Mirosław Jasiński.
Galeria Miejska jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 18:00 oraz w soboty 12:00 - 16:00.
Wernisaż wystawy odbędzie się 3 września (czwartek) o godzinie 18:00. Muzyka podczas oficjalnego otwarcia: Piotr Wojtasik, Łukasz Bzowski, Igor Pietraszewski.
Wystawa potrwa do 15.10.2026. Wstęp wolny!
Kurator: Mirosław Jasiński.
Galeria Miejska jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 18:00 oraz w soboty 12:00 - 16:00.
Wrz
07
Wystawa malarstwa i rysunku „Damian Leszczyński / Theatrum tremendum” w Galerii Miejskiej we Wrocławiu.
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 999 / 1000
- 7th Wrz, 2026 00:00 - 18th Paź, 2026 00:00
- Powtarzane
Od 4 września wnętrza Galerii Miejskiej we Wrocławiu wypełnią mroczne i oniryczne światy prof. Damiana Leszczyńskiego. Wystawa Theatrum tremendum” prezentuje rysunki oraz malarstwo i przy pierwszym we...
Od 4 września wnętrza Galerii Miejskiej we Wrocławiu wypełnią mroczne i oniryczne światy prof. Damiana Leszczyńskiego. Wystawa Theatrum tremendum” prezentuje rysunki oraz malarstwo i przy pierwszym wejrzeniu przywodzi na myśl jeden termin – gotycyzm. Niepokojące, tajemnicze i nieprzewidywalne prace prowadzą widza na granicę między rzeczywistością a snem, istnieniem a niebytem.
Wernisaż wystawy odbędzie się 3 września (czwartek) o godzinie 18:00. Muzyka podczas oficjalnego otwarcia: Piotr Wojtasik, Łukasz Bzowski, Igor Pietraszewski.
Wystawa potrwa do 15.10.2026. Wstęp wolny!
Kurator: Mirosław Jasiński.
Galeria Miejska jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 18:00 oraz w soboty 12:00 - 16:00.
Wernisaż wystawy odbędzie się 3 września (czwartek) o godzinie 18:00. Muzyka podczas oficjalnego otwarcia: Piotr Wojtasik, Łukasz Bzowski, Igor Pietraszewski.
Wystawa potrwa do 15.10.2026. Wstęp wolny!
Kurator: Mirosław Jasiński.
Galeria Miejska jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 18:00 oraz w soboty 12:00 - 16:00.
Wrz
08
Wystawa malarstwa i rysunku „Damian Leszczyński / Theatrum tremendum” w Galerii Miejskiej we Wrocławiu.
- Wystawa
- Otwarte wydarzenie
- 999 / 1000
- 8th Wrz, 2026 00:00 - 19th Paź, 2026 00:00
- Powtarzane
Od 4 września wnętrza Galerii Miejskiej we Wrocławiu wypełnią mroczne i oniryczne światy prof. Damiana Leszczyńskiego. Wystawa Theatrum tremendum” prezentuje rysunki oraz malarstwo i przy pierwszym we...
Od 4 września wnętrza Galerii Miejskiej we Wrocławiu wypełnią mroczne i oniryczne światy prof. Damiana Leszczyńskiego. Wystawa Theatrum tremendum” prezentuje rysunki oraz malarstwo i przy pierwszym wejrzeniu przywodzi na myśl jeden termin – gotycyzm. Niepokojące, tajemnicze i nieprzewidywalne prace prowadzą widza na granicę między rzeczywistością a snem, istnieniem a niebytem.
Wernisaż wystawy odbędzie się 3 września (czwartek) o godzinie 18:00. Muzyka podczas oficjalnego otwarcia: Piotr Wojtasik, Łukasz Bzowski, Igor Pietraszewski.
Wystawa potrwa do 15.10.2026. Wstęp wolny!
Kurator: Mirosław Jasiński.
Galeria Miejska jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 18:00 oraz w soboty 12:00 - 16:00.
Wernisaż wystawy odbędzie się 3 września (czwartek) o godzinie 18:00. Muzyka podczas oficjalnego otwarcia: Piotr Wojtasik, Łukasz Bzowski, Igor Pietraszewski.
Wystawa potrwa do 15.10.2026. Wstęp wolny!
Kurator: Mirosław Jasiński.
Galeria Miejska jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 - 18:00 oraz w soboty 12:00 - 16:00.
W tym dniu nie ma żadnych wydarzeń.
Unable to load tooltip content.